Vechtsporten (overzicht)

Honkbal

Denksporten

Budo

Bujutsu
Sumo

Klik hier, als links het navigatiemenu ontbreekt.


Sumo

Het sumo-worstelen (-zum of sum, het is dus eigenlijk sum, maar het is in Nederland bekend als sumo) is een heel oude Japanse sport, hetgeen ook te zien is aan de shinto-omgeving waarin het plaatsvindt en de shinto handelingen die worden verricht. Tegenwoordig kunnen we ook in Nederland via de televisie sumo toernooien zien, die dan in Europa (vaak Parijs) of in Tokyo worden gehouden.

In een sumo stadion (Kokugikan) is een platvorm gebouwd met daarboven een shinto-achtig dak. Op het platvorm is een cirkel gemaakt met een diameter van 9,1 meter, waarbinnen zich de twee worstelaars bevinden. De worstelaars worden 'sumotori' of 'rikishi' genoemd. Het doel is om de tegenstander buiten de cirkel te werken of zodanig binnen de cirkel te laten vallen, dat hij de vloer raakt, anders dan met de zolen van de voeten.

De officile gevechten zijn meestal onderdelen van een toernooi. Voor een toernooi begint komen de kampioenen uit de hoogste klasse (yokozuna) van de verschillende scholen of stallen (heya) n voor n de ring binnen, ieder vergezeld door een helper (tsuyuharai) en een zwaarddrager (tachimochi). Deze kampioenen voeren dan een speciale openingsceremonie uit (dohyiri). Hierbij dragen zij niet de gewone gevechtskleding, die normaal bestaat uit een soort grote riem (mawashi) en een soort schortje (sagari), maar dan dragen zij een speciaal ceremonieel tenue. Op de foto hieronder draagt de grote kampioen Akebono een dergelijk ceremonieel schort (kesh-mawashi) bij het uitvoeren van een dohyiri. Naast hem zit zijn zwaarddrager, de tachimochi.

shiko

Een karateristieke houding voor de wedstrijd, in dit geval sumotori Akebono die een dohyiri uitvoert.
foto Sumo Union Holland

Voor de aanvang van het gevecht zelf zien we verscheidene rituelen:
Steeds voor het gevecht wordt met zout gestrooid om het geheel te reinigen. Daarna zakt men met gespreide benen door de knien, met de handen rustend op de knien, om respect te tonen aan diens superieuren (sonkyo) en vervolgens tilt men het rechterbeen hoog zijwaarts en zet het stampend weer neer met aansluitend ditzelfde met het linkerbeen (shiko). Met deze stampende bewegingen worden symbolisch duivelse geesten vermorzeld die zich hier nog zouden ophouden. Het gevecht begint als de beide worstelaars zich tegenover elkaar hebben opgesteld in het midden van de ring, steunend op hun vuisten, elkaar psychologiserend aankijkend om het juiste aanvalsmoment af te wachten. Het kan gebeuren dat geen van beide worstelaars tot een aanval komt en dan begint het gevecht weer opnieuw met het zout-strooi-ritueel. Per dag wordt wel ongeveer 30 kg zout gebruikt.
De scheidsrechter (gyoji) met zijn schitterende kostuum en een waaierachtige hulpmiddel (gunbai) heeft geen beslissingsrechten. Hij moedigt met luide kreten de worstelaars aan. Het zijn de 4 juryleden, die rond het platvorm zitten en die beslissen (eigenlijk alleen in twijfelgevallen) wie de winnaar is.
Na afloop van een toernooi volgt weer een soort reinigingsritueel (yumitori).

sumo

De scheidsrechter moedigt aan...
foto Sumo Union Holland

Men kent 6 klassen:
Yokozuna, Ozeki, Sekiwake, Komusubi, Maegashira en Juryo.
Hiervan is de eerste de hoogste klasse. Men promoveert indien met 8 of meer gevechten heeft gewonnen van een toernooi van 15 gevechten (kachikoshi) en men degradeert als men 8 of meer gevechten heeft verloren in een toernooi van 15 gevechten (makekoshi). Zit men eenmaal in de hoogste klasse (Yokozuna) dan kan men niet meer degraderen, al verliest men alles. Deze worstelaars trekken zich echter terug als zij de hoogste klasse niet meer waardig zijn. In de Ozeki klasse degradeert men als men twee achtereenvolgende toernooien met een makekoshi besluit.
In een toernooi vechten worstelaars van dezelfde stal niet met elkaar.

Links


Deze pagina is een onderdeel van Uchiyama's website over Japan
terug naar begin